Even mijn hart luchten, het zit me niet lekker.
Het is warm en dan heb je het gevoel om toch iets te moeten kunnen ventileren, dit geval door een stukje te schrijven.
Carnaval ligt natuurlijk alweer een tijdje achter ons, en ik ben simpelweg meer dan Sjefke en de Dzjeepeetees ;)
Inmiddels loop ik er al een tijdje mee rond en bedenk mij steeds: “Moet ik er wat van zeggen of niet?”
Na lang erover nagedacht te hebben en er soms wel nachten van wakker heb gelegen of zelfs soms ‘s nachts van wakker ben geworden, badend in het zweet heb ik toch maar de stoute schoenen aangetrokken en moet dit toch echt van mijn hart.
Er wordt een zondebok gezocht en gevonden en het is niet terecht.
Het is misschien wel terecht maar we zien iets over het hoofd, we vergeten een belangrijk klein detail waardoor we misschien mensen veroordelen die geen vlieg kwaad doen.
Waar heb je het over hoor ik je denken?
Over het verschijnsel Fatbike, tenminste daar zijn de meeste mensen het over met elkaar eens. Deze tweewieler die een bijna satanische status heeft verworven en waar de gemiddelde berijder weliswaar jong en onbehouwen is en die zich veel te snel een weg door het verkeer heen baant, niet of nauwelijks rekening houdend met de rest van het verkeer. Wat vaak de boel erger maakt is dat men dit doet terwijl men de telefoon in de hand heeft en het verbazingwekkend genoeg het ook wel eens voor elkaar krijgen om met meer dan 1 persoon zich op het apparaat te nestelen en voort te bewegen.
Maar daar wil ik het allemaal niet eens over hebben, ik wil het hebben over het onrecht wat hiermee gedaan wordt aan een kleine niche groep in onze samenleving.
Het gaat om de OG Fatbike rijders want waar we het in de media hebben over fatbikes hebben we het niet onbelangrijk eigenlijk steeds over E-Fatbikes.
Huh wat bedoel je nou eigenlijk? Een fatbike is een fatbike, wat klets je nou?
Nee de originele fatbike is een soort mountainbike die in de jaren 80 en 90 met dikkere banden werd uitgerust omdat je hierdoor meer grip had op een ondergrond als sneeuw of mul zand.
Canada de bakermat van de OG Fatbike, in Anchorage volgens de overlevering heeft de spreekwoordelijke wieg gestaan van deze tweewieler.
Uit nood geboren om door zware sneeuw en ijs te kunnen voortbewegen, bedacht Mark Gronewald, de Fatbike, toen “Snowcat” genaamd.
Photo by Tim Foster on Unsplash
Het idee sloeg ook aan op andere minder sneeuwrijke plekken: de woestijnen van Arizona en Nieuw-Mexico, waar de mountainbike legende Ray Remolina er achter kwam dat bredere banden en velgen ook grote voordelen hadden op los zand en ruig terrein als ondergrond.
Het prototype van zijn hand ontstond in 1999 en werd de “Desert Snow Bike” genoemd.
Dat de ontwikkeling van de Fatbike nauw samengegaan is met Raften is dan ook heel leerzaam.
De combinatie bredere banden en velgen met een lagere bandenspanning zorgen ervoor dat je makkelijker op zulke ondergrond kunt voortbewegen.
Je zou denken dit moet ook kunnen werken op het strand, maar daar heb je dan toch echt weer een iets andere variant voor, jawel de Strandfiets.
En deze mensen voelen zich eigenlijk ten onrechte aangesproken en raken getraumatiseerd omdat ze als hun de vraag wordt gesteld op wat voor fiets ze het liefst rijden, dat ze niet meer Fatbike durven te zeggen.
Dat ze dan uit nood gewoon een ander type fiets opnoemen, een gravelbike, mountainbike of racefiets bijvoorbeeld.
De schaamte die ze ten onrechte met zich mee moeten dragen, het moeten verloochenen van het feit dat ze eigenlijk trotse Fatbikers zijn in hart en nieren. Het is nauwelijks te bevatten wat voor een psychologische gevolgen dit gaat hebben en wat voor kostbare hulpverleningstrajecten er voor op poten moet worden gezet in de nabije toekomst.
Inmiddels kunnen ze gelukkig terecht bij hun eigen organisatie, de AF : “Anonieme Fatbikers” en kunnen ze onderling over hun gevoelens praten en proberen het stigma een plekje te geven. In tegenstelling tot de AA hoef je niet persé het Fatbiken af te zweren, maar het kunnen uitoefenen van je hobby en het dan niet kunnen benoemen wat het is, dat knaagt aan de mensen.
Dus als je nu in het vervolg een keer één of meerdere OG Fatbikers tegenkomt in het wild, geef ze dan een knipoog of een ander gebaar waarmee jij duidelijk maakt dat jij weet hoe het zit en dat het goed is en dat het er mag zijn, en dus een beetje empathie voor een groep onbegrepen mensen toont. Ga ermee op de foto en geef ze wat liefde want voor je het weet ontstaat er anders een FR: “Fatbike Rebellion”.
En laten we de andere groep gewoon E-Fatbikes noemen, maar daar zie ik ook weer een mogelijke identiteitsverwarring omdat de OG Fatbikes ook in elektrische varianten beschikbaar zijn, shit ik dacht dat ik het duidelijk had gebracht zo.